روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در نخلستانی نشسته بودند و حضرت علی (ع) نیز در خدمت ایشان حضور داشتند. ناگاه زنبور عسلی نزد آن حضرت آمد و شروع به چرخش دور پیامبر اکرم (ص) نمود.

 

در این حال حضرت رسول به مولای متقیان فرمودند: یا علی ، این زنبور قصد دارد ما را ضیافت دهد ، و می گوید که مقداری عسل در فلان محل قرار داده ام ، امیرالمؤمنین علی (ع) را بفرستید ، تا آن را بیاورد. لذا حضرت علی (ع) رفتند و آن عسل را یافته و در مجلس حاضر نمودند.

 

رسول خدا از زنبور پرسیدند: غذای شما که شکوفه تلخ است ، به چه سبب آن شکوفه به عسل شیرین مبدل می شود؟ زنبور عرض کرد: یا رسول الله، این شیرینی از برکت وجود شماست ، چون هر وقت که مقداری شکوفه بر می داریم ، بلافاصله الهام می شود که سه نوبت بر شما صلوات بفرستیم و از برکت فرستادن صلوات ، شکوفه تلخ به عسل شیرین مبدل می شود.

 

یک روز که پیغمبر  ص                       از گر می تابستان

همراه علی ع میرفت                         درسایه نخلستان

دیدند که زنبوری                              از لانه خود زد پر

آهسته فرود آمد                              بردامن پیغمبر ص

بوسید عبایش را                                 دور قدمش پرزد

بر خاک کف پایش                               صد بوسه دیگر زد

پیغمبر ص از او پرسید                            آهسته بگو جانم

طعم عسلت از چیست                         هر چند که میدانم

زنبور جوابش داد                                  چون نام تو میگویم

گل میکند از نامت                              صد غنچه به کندویم

تایاد تورا هرشب                               چون گل به بغل دارم

هرصبح که بر خیزم                               در سینه عسل دارم

از قند و شکر بهتر                              خوشتر زنبات است این

طعم عسل از من نیست                      طعم صلوات است این